Erik Braam’s Weblog

Het is al avond als we aangekomen in Brisbane. Op het laatst blijkt er geen Rest Area meer langs de snelweg te zijn en voordat we het in de gaten hebben staan we in hartje Brisbane. Geweldig natuurlijk, maar waar ga je overnachten met een camper? Dit gaat dus niet werken! We besluiten de borden Sunshine Coast aan te houden, in de hoop dat we richting strand belanden. Daar zijn immers vaak openbare toiletten en vaak ook douches (ons campertje is geweldig, maar ontbeert dus een toilet en een douche). De borden Sunshine Coast doen wat ze ons beloven (we hadden ook nog de borden Gold Coast kunnen volgen, maar dat is verder weg). We arriveren uiteindelijk in Sandgate, zo’n 20 km ten westen van Brisbane. We gaan nog kieskeurig doen qua overnachtingsplek (te druk, geen mooi uitzicht, parkeerplaats te schuin, etc.), maar besluiten dan uiteindelijk een parkeerplaats op te rijden, de parkeerplaats van het lokale zwembad. We hebben ontzettend honger, dus gaan we snel koken. Zo’n twintig minuutjes later eten we echte Hollandse èn Australische kost: aardappelen, spruitjes (supergroot) en… kangaroo-steak! Met een yoghurtje na, gaan we voldaan slapen. Maar wat is het warm in de camper (komt door het koken natuurlijk).

Inmiddels zitten we dus in Brisbane, iets van 1.000 km boven Sydney en we gaan nog verder naar het noorden, naar Rockhampton om precies te zijn, naar de witte stranden en palmbomen en de koraalriffen om te snorkelen. We hebben dan ook de camperhuur met een paar dagen verlengd (dat kan gewoon telefonisch) en we moeten nu op 12 januari terug zijn in Sydney. Op 16 januari vliegen we terug naar Bali, ook dat heb ik vanochtend telefonisch geregeld (we hadden een open ticket geboekt, vandaar).

Vanochtend zijn we, bij wijze van douche, gaan zwemmen in het (uiteraard) openlucht zwembad van Sandgate, we stonden immers al op de parkeerplaats (niemand die moeilijk doet over het feit dat je er staat te camperen…). We besluiten 30 baantjes te gaan trekken, maar na 25 houden we het voor gezien, onze conditie is er blijkbaar toch een beetje op achteruit gegaan. Overigens zwemt iedereen hier erg serieus zijn/haar baantjes, als je schuin zwemt krijg je geheid commentaar (wel op een vriendelijke manier overigens).

Dan op weg naar Brisbane. Wel eens een camper van 2,5 meter hoog geprobeerd te parkeren in het centrum van een miljoenenstad? Alle parkeergarages zijn te laag, dus we moeten weer een beetje naar buiten het centrum. We dachten even een parkeergarage gevonden te hebben die hoog genoeg was, maar dat bleek alleen voor het eerste deel van de garage te gelden. Vraag niet hoe we erachter kwamen dat dat niet voor de gehele garage gold, anders krijgen we misschien nog problemen bij de camperverhuurder (voor alle duidelijkheid: er is geen zichtbare schade en het was maar een balk aan een ketting!).

Al rijdende en kijkend naar de klokken op de ‘wolkenkrabbers’ komen we er ook achter dat er een uur tijdsverschil is tussen Sydney en Brisbane (liep de klok in het zwembad dus toch niet een uur achter!). Het is dus nog een uur vroeger dan we dachten. Da’s mooi meegenomen, want we staan op een plek geparkeerd waar dat mag tot 4 uur ’s middags. We zitten dus inmiddels op een tijdsverschil van 11 uur!

Mirjam is lekker shoppen en ik zit in een kelder te internetten. Snelle verbinding en het is hier nog koel ook. Buiten is het zeker 35 graden, als het niet meer is! Records worden gebroken, zoveel krijgen we nog wel mee uit de lokale krant waar verbazingwekkend weinig wereldnieuws in staat. Komt het doordat Australië een (heel groot) eiland is of gebeurt er verder weinig? Jammer genoeg draait de computer waar ik achter zit nog op Windows 98 (rare jongens die Australiërs) en kan ik geen foto’s uploaden. Die moeten jullie maar tegoed houden. Mijn bijdragen aan dit weblog zijn sowieso magerder dan gehoopt, maar ik wil niet teveel tijd achter de computer doorbrengen.

Vannacht hebben we met een redelijke kater geslapen in ons campertje dat we achter het autoverhuurbedrijf hebben geparkeerd. Officieel mogen we hier niet staan, maar af en toe moet je een gokje wagen, nietwaar? Ondanks dat het een smal achteraf straatje is, is het niet echt rustig. Dat komt omdat het hotel iets verderop vol zit met buitenlanders die, net als wij, enthousiast Oud & Nieuw hebben gevierd. We besluiten zodra we wakker zijn, de bus te starten en richting strand te gaan. In de stad zullen we immers niet snel een douche vinden.

Helaas nemen we de verkeerde weg, en rijden dus al om 8:00 uur ’s ochtends over de (zo goed als lege) Harbour Bridge, de brug waar we gisteravond zo lang naar hebben staan kijken. Bij het tolpoortje mogen we doorrijden als blijkt dat we alleen met een creditkaart kunnen betalen omdat we geen kleingeld bij ons hebben. Aardige lui, die Ausies…

We komen uit bij Bondi Beach, één van de bekendste stranden van Australië. Het is al vroeg druk èn knetterwarm. Zonder water en schaduw ben je nergens, zo warm is het hier. We schatten dat het richting 38 graden loopt. We dobberen lekker in de zee en halen af en toe een bak lekkere koffie. Tijdens de lunch bel ik nog maar eens met mijn vader, aangezien ik die met Nieuwjaarsnacht niet aan de lijn kreeg (ondanks dat het rond die tijd nog middag was in Nederland).

Op de foto draag ik een poloshirt. Niet omdat het niet warm is, maar om te voorkomen dat we verbranden. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de cap. Aan het begin van de middag rijden we het binnenland in, richting het noorden (lang leve de airco). Langs de weg staan borden met geweldige teksten, die je helpen herinneren dat het leven soms betrekkelijk kan zijn. Een paar van de meest tot de verbeelding sprekende teksten: “drinking kills driving skills”, ‘no belt no brains” en “don’t die for a deadline”. Ik vind ze super…

Als we onderweg staan te tanken, begint de temperatuur van de motor op te lopen en loopt er aan de onderkant een flinke hoeveelheid water uit. Als we het koelwater nader bekijken door de voorstoel op te klappen (we zitten als het ware op het motorblok), dan zien we het water echt in de buis koken. Het moet inmiddels boven de 40 graden zijn, zelfs de lucht voelt warm aan.

We eindigen de dag op een camping in Tamworth, de “Country Music Capital” van Australië. Van Andy Schnalle, een (opnieuw) aardige Australische bouwvakker die zich richting IT aan het omscholen is vanwege zijn rugproblemen, vernemen we dat binnenkort de festivals (talentenjachten) weer gaan beginnen. Het belangrijkste festival is het Tamworth Country Music Festival. De camping oogt weliswaar simpel, maar heeft zowaar een swimmingpool en in het toiletgebouw staat een batterij aan wasmachines. We besluiten dan ook om al onze kleding en handdoeken in één keer te wassen, inclusief het poloshirt dat we op dat moment dragen. We moeten dus eerst wachten totdat die handdoeken weer droog zijn alvorens we ons kunnen douchen, maar zoals al gezegd, de lucht is hier zo warm dat het drogen supersnel gaat. Als Mirjam klaar is het met het ophangen van het laatste kledingstuk aan de waslijn, is het eerste al weer droog…

Vanochtend is het al snel weer warm. Omdat we maar 50 km van Sydney verwijderd zijn, doen we het rustig aan. Zo kan ik snel nog even mijn camera in het toiletgebouw opladen (ik moet er wel bij blijven staan, maar daardoor raak ik weer aan de praat met een Australische dame die wel eens in Amsterdam is geweest).

De rit naar Sydney verloopt spoedig. Als we midden in Sydney uit een tunnel naar boven komen, herkennen we het meteen: King’s Cross, de buurt waar we de camper hebben gehuurd. Hier willen we de camper voor vannacht in een straatje parkeren, aangezien de kans op een hotelovernachting nihil is omdat alles is volgeboekt. Maar daardoor sparen we op een logische manier ook weer kosten uit: we hebben immers ons eigen rijdende bedje bij ons.

Oud & Nieuw in Sydney is inderdaad bijzonder. Er zijn (natuurlijk) enorm veel mensen die het vuurwerk willen zien. Er ligt dan ook een groot politiekordon rondom de stekjes waar je de brug goed kunt zien. Daarbinnen mag je geen alcohol bij je hebben en ook geen glaswerk (en ik heb een fles champagne in mijn rugzak…), alles in het kader van veiligheid. Mensen gaan al om 2 uur ’s middags richting kade om de beste plekjes te hebben, en nemen daarbij koelboxen, dekens, etc mee. Oh ja, en natuurlijk sterke drank in water- of Sprite-flessen.

Gelukkig hebben we een prima plek gevonden met uitzicht op de brug en het prachtige gebouw van het Sydney Opera House, zonder dat we onze fles champagne moesten inleveren. Wat wil je nog meer… Gelukkig nieuwjaar!

Vanochtend worden we met een prachtig uitzicht wakker: voor ons ligt een soort van riviertje tussen zee en meer en met een flinke stroming. Om goed wakker te worden duiken we de zee in. Om een uur of elf houden we het voor gezien (te warm!), en gaan we op pad richting Sydney.

Zo staan we al snel bij een National Park in de buurt van Jerves Bay. Na 10 dollar entree te hebben betaald, blijken de drie campings in het park of helemaal vol te zijn of geen stroomplaatsen (meer) te hebben. In het Infocenter besluiten we naar Murray Beach te gaan, omdat daar kan worden gesnorkeld. Dat laatste valt in vergelijking met onze ervaring op Bali een beetje tegen, maar het strand (of eigenlijk de hele baai) is werkelijk prachtig: mooi wit zand en de zon schijnt volop. Gelukkig staan er ook nog wat bomen, zodat we in de schaduw kunnen zitten. Het weer is eigenlijk te mooi voor ons ‘blekelingen’, je moet goed uitkijken dat je niet verbrand.

Als het wat afkoelt (ondertussen een uur liggen slapen!), besluiten we een wandeling te gaan maken via een track (pad) van ongeveer 5 km. We horen onderweg wel veel beesten, maar we zien alleen maar een kangaroe. Ook worden we behoorlijk lastig gevallen door de vliegen, je vraagt je af waar ze vandaan komen.

’s Ochtends gaan we eerst naar het strandje waar we gisteren ook al waren. Gezellige bedoening, inclusief openlucht douche en uiteraard nemen we ook weer een lekker bak koffie op de hand. De temperatuur van het water is ook heerlijk, in de verte zien we zelfs een aantal dolfijnen voorbij komen. Geweldig om dat eens in het echt te zien.

In de loop van de middag gaan we weer rijden, we moeten tenslotte richting Sydney. Voordat we dat doen, gaan we eerst vis inkopen, het is tenslotte een vissersdorpje. Ook hier krijgen we weer vriendelijke uitleg wat we precies kopen en hoe we het moeten bereiden. Eenmaal in Burkhill Lake aangekomen, krijgen we van een oude baas een tip waar we goed kunnen overnachten.

Als lunch neem ik een chicken-schnitzel burger, erg groot en erg smakelijk. Gemaakt in het lokale winkeltje, lijkt erg op een campingwinkel. ’s Avonds eten we in Bateman’s Bay, een gezellig vissersdorpje. Uiteindelijk komen we terecht bij een restaurantje met de naam ‘Pepperkorn’ en op de vraag waarom het zo heet, wordt meteen gewezen naar de boom waar we onder zitten: een heuse peperboom!

Het eten en de wijn smaakt ons prima, maar het kost ook wel wat. Er wordt zelfs een toeslag gevraagd omdat deze week eigenlijk een vakantieweek is (waarschijnlijk is het dan moeilijker om aan personeel te komen of zo…). We slapen op een terreintje met een toiletgebouwtje. Eerder op de avond staan er nog meer campers, maar na het avondeten blijken we de enige te zijn. Meteen reden om de auto nog even een stukje te verplaatsen, zodat we lekker rustig staan.

Tweede Kerstdag brengen we door in het park bij de Jenolan Caves. We nemen de tijd voor een lekkere wandeling.