Erik Braam’s Weblog

Volgt z.s.m.

Vandaag gaan we een wandeling maken in de Blue Mountains National Park, een natuurreservaat dat er mag wezen. Onderweg komen we nog een paar flinke hagedissen tegen, die lekker in de zon liggen te bakken. Het uitzicht hier is een beetje te vergelijken met de Grand Canyons in Amerika, ongelooflijk wat mooi.

Via Travellers Auto Barn, waar ook een aantal Nederlanders werken (wel zo handig), hebben we op goed geluk een campertje gehuurd. Het was de enige beschikbare, maar zeker niet de minste. Aangezien het hier hoogseizoen is, hebben we dus niet veel keuze. Maar er zit van alles bij, inclusief bestek en pannen, beddengoed, kussens en stoelen. Alleen een toilet en een douche ontbreken.

Eerst moeten we ons visum voor de terugreis naar Indonesië in orde maken. Na wat uitzoekwerk komen we erachter wat het adres en wat de openingstijden zijn van het Indonesisch Consulaat in het zuiden van Sydney (gelukkig!) is.

Weten waar we moeten zijn is één, maar er ook daadwerkelijk komen is twee. Het kaartenboek dat we hebben meegekregen is nu ook weer niet zo gedetailleerd, tenslotte staat heel Australië in het boek. We hebben natuurlijk ook geen pasfoto’s bij de hand, maar de receptie verwijst ons naar de drogist bij het eerstvolgende kruispunt. Die trekt in zijn winkel een schermpje als achtergrond uit het plafond en maakt midden in de winkel onze (verschrikkelijke) pasfoto’s. Al met al neemt het wel wat tijd in beslag en pas in de loop van de middag kunnen we echt op weg.

Na een paar uurtjes westwaarts rijden en vooral wennen aan het links rijden, besluiten we een camping aan te doen in Wallacia. Als het op jouw kaart staat, dan heb je een goede kaart. Het is namelijk een gehucht van niks; hier doen ze boodschappen bij de plaatselijke benzinepomp. Maar goed, er is een camping en dat is op dit moment het belangrijkste. In eerste instantie kunnen we de eigenaar van de camping niet vinden, maar na flink op de deur gebonsd te hebben, komt ie te voorschijn. Hij blijkt van oorsprong een Italiaan te zijn, die al flink wat jaren geleden is geëmigreerd. Na betaling van 10 Australische dollars borg, krijgen we sleutels mee voor het douche-gebouw. Als we de volgende ochtend erg vroeg willen vertrekken, dan moeten we de sleutels maar onder het luik doorschuiven, dan zorgt hij ervoor dat het briefje van 10 er ook ligt. We lachen ons slap, want zoiets maak je in Nederland niet meer mee.

’s Avonds besluiten we de straat eens over te steken om te kijken of we in het enige hotel (annex bottleshop) nog iets kunnen drinken. We zijn verrast door het grote aantal mensen dat we achter het hotel aantreffen. In eerste instantie denken we aan een bruiloft of iets dergelijks, maar het is de wekelijkse karaoke-avond (echt iets voor ons, not). We gaan er eens rustig tussen zitten om de boel op ons gemak te bekijken. Het biertje gaat er wel in, want het is nog steeds lekker warm ondanks dat het al avond is. Vlak naast ons zit een jonge vent die alleen maar cola drinkt. Op de vraag of hij de ‘Bob’ is vanavond, legt hij uit dat hij als één van de weinige Australiërs geen bier drinkt. Maar goed, het ijs is gebroken en de Aussies hebben ons ontdekt.

“Wat doen jullie hier eigenlijk in Wallacia?” is hun eerste vraag. Ze hebben hier nog nooit toeristen gehad. Als we aangeven niet echt met een concreet reisplan onderweg te zijn, krijgen we van alle kanten adviezen aangereikt. Op een oude kassabon laten we alles opschrijven, want het is teveel om te onthouden. Het lijstje zal ons nog later goed van pas komen! De jongen naast mij heet Shane Schafer en hij gaat binnenkort trouwen met zijn vriendin Cindy Rowlison die inmiddels iets verderop met Mirjam zit te praten. Ze blijken bij ons op de camping te wonen. Dat trouwen zijn ze van plan te gaan doen in de Jenolan Caves die wij morgen gaan bezoeken. Als iedereen drie keer op het podium heeft gestaan, gaat langzaam het doek dicht en het licht uit.

Een lang gekoesterde wens van ons allebei! We zijn vanochtend aangekomen op Sydney Airport. Ik heb weliswaar een klein reisgidsje van Australië meegenomen, maar dat geeft natuurlijk nog geen antwoord op de vraag hoe we de komende tijd gaan doorbrengen qua vervoer en onderdak. Eerst maar eens een hotelletje voor vannacht zoeken en de informatiedesk raadplegen. We treffen een groot bord met allerlei advertenties aan compleet met gratis telefoonnummers. We bellen eerst maar eens met de camperverhuur. Ze hebben nog één campervan staan en die willen ze wel vasthouden tot morgenvroeg. Goed, dat is alvast geregeld, al weten we nog niet zeker of we toch niet liever een autootje huren en dan in hotels/motels willen overnachten. In de straat van de camperverhuur zitten nog meer verhuurbedrijven, dus dat kunnen we dan morgen uitzoeken. Verder hebben we inmiddels wat foldertjes gevonden van niet al te dure hotels, dus rugzakken weer op en op naar de trein.

Binnen een paar minuten staan we in het centrum van Sydney, we kunnen het nog steeds niet geloven. Het eerste hotel (hostel) blijkt vanwege Kerst beperkte uit-check mogelijkheden te kennen, dus we gaan verder. Als we dan al snel een kamer hebben gevonden, gaan we eerst eens lekker douchen. Het valt niet mee, die warmte en dat met een grote rugzak op je rug.

Na een eerste wandeling door Sydney (deze stad is groot, maar alles is goed te voet te doen), komen we even lekker bij in het park. Daarna bezoeken we Oxford Street met haar hippe winkeltjes en dito kroegen. Aan het eind van de middag gaan we nog lekker even chillen, oh nee, lounchen in een kleurrijk tentje. De stad spreekt ons enorm aan. Fijn, eindelijk weer een westers land na een paar weken Indonesië, waar bepaalde zaken toch anders gaan dan we bij ons gewend zijn. Het afslaan van verkopertjes en over alles onderhandelen zijn zaken waar we het in Indonesië een beetje mee gehad hebben. Ook de ondermaatse hygiëne in dit land (waar Pandan House overigens een prettige uitzondering op maakt) speelt een rol. In de avond belanden we uiteindelijk bij een Sushi-bar. Niet echt het Australische eten dat we voor ogen hebben, maar wel lekker natuurlijk. En de keuze is er reuze!